NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL ZOSTAŁ OPARTY NA WYDARZENIACH HISTORYCZNYCH
NIEKTÓRE NAZWY ORGANIZACJI I OSOBY UKAZANE W NIM SĄ FIKCYJNE
Wasza Wysokość, przybyła Ae-sin z rodu Go.
To przysmaki przysłane z Chungju.
Są słodkie i smaczne,
więc zachowałam je dla siebie.
Kazałam je podać specjalnie na twoje przyjście.
Spróbuj.
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Cóż...
Zaintrygowało mnie to,
że córka arystokratów uczy się angielskiego.
Co sprawiło, że zainteresowałaś się zachodnim językiem?
Wasza Wysokość...
Wasza...
Nie szkodzi. Najpierw połknij.
Dobrze.
Proszę mi wybaczyć.
Początkowo chciałam móc przeczytać czyjeś imię.
Imię? Ciekawe czyje.
Pewnego cudzoziemca.
Potrafisz je już przeczytać?
A nawet napisać.
Naprawdę imponujące.
Podejrzewam, że decyzja o pójściu do szkoły
nie była łatwa.
Jest takie angielskie określenie:
„smutne zakończenie”.
Właścicielka hotelu, która mnie poleciła,
wytłumaczyła mi, co to znaczy. To „przygnębiające zwieńczenie”.
Kiedy pierwszy raz to usłyszałam,
podjęłam decyzję
i postanowiłam iść do szkoły.
Ponieważ
chciałam poznać przeciwieństwo tego pojęcia.
Udało ci się?
Każde zakończenie jest na swój sposób smutne.
Więc muszę się go jeszcze nauczyć.
Jaka mądra odpowiedź
na tak niepoważne pytanie.
Czego jeszcze się nauczyłaś?
Pisma, które uczą mądrości,
czy to Księga Pieśni, czy wiersze Heo Nan-seol-heon,
czy te po angielsku, choć są napisane w różnych językach,
łączy je podobny przekaz.
Jednocześnie prawa matematyki,
które mówią, że dwa plus dwa to cztery,
oraz naukowe fakty
o kulistości naszej planety
są dość fascynujące.
Niesamowite.
Twój dziadek
musi być bardzo dumny z tak mądrej wnuczki.
Twój widok
udowodnił mi, jak korzystne będzie
założenie szkoły dla koreańskich kobiet.
Chciałabym porozmawiać dłużej,
ale właścicielka hotelu pewnie na ciebie czeka.
Powinnaś już iść.
Powiedziała, że będziesz wiedziała dokąd.
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Wciągnęła w to pani królową?
Czy to impertynenckie?
Tak,
ale przede wszystkim
wygląda to z pani strony na pokaz siły.
Chciałam pani szybko o czymś powiedzieć.
Gu Dong-mae sam mi to powiedział.
Czekałam na list.
Lepiej nie zostawiać śladów na piśmie.
Wiem z doświadczenia.
Więc niech pani mówi, o co chodzi.
Pani dziadek rozesłał pisma po całym kraju,
ale spalono je, zanim ktokolwiek je przeczytał.
Gu Dong-mae przeskoczył mur waszej rezydencji,
aby zwrócić jedyną kopię, jaką zdobył.
Nie wie, co było w listach
ani gdzie je spalono.
Mogę się tego domyślić.
Gu Dong-mae przeskoczył przez mur,
żeby uratować pani dziadka.
Czy to odpowiada na pani pytanie?
Dziękuję.
Ja też potrzebuję jednej odpowiedzi.
Panicz Hui-seong miał w ręce list o waszym ślubie.
Czy robi pani sobie...
złudne nadzieje?
Nie kluczmy wokół tematu.
Dobrze pani wie dlaczego.
Wiedziała pani, że to nie była moja pierwsza wizyta tamtego dnia.
Pewnego razu widziałam, jak pani wchodzi.
- O co chodzi? - Innego - jak pani wychodzi.
To nie był ten sam dzień,
ale to wyglądało, jakby pani tam ciągle przebywała.
Nie musi mi pani dziękować,
w końcu też zawdzięczam pani pomoc.
Dziękuję za dzisiaj.
Dzięki pani udało mi się wydostać.
Ale powinnam już wracać.
Wciąż nie wolno mi wychodzić.
Dzisiaj ja zapłacę za ciasto.
Dziękuję.
Jak było w pałacu?
Chciało mi się płakać,
ale udało mi się uśmiechnąć.
Uwaga!
Spocznij.
KRÓLEWSKA AKADEMIA WOJSKOWA
Tak się stoi po „spocznij”.
Nie widzę różnicy.
Ja widzę.
Proszę kontynuować.
Jestem waszym instruktorem musztry.
Kapitan piechoty morskiej USA Eugene Choi.
Na imię mam Eugene, na nazwisko Choi.
Ale nie będziecie się tak do mnie zwracać.
Yu-jin...
Cho-hee? Dlaczego on ma dwa imiona?
Nosi mundur amerykańskiej piechoty morskiej.
Czyli jest Amerykaninem?
Skupić się!
Nie interesuje mnie
wzmacnianie waszego ciała, umysłu czy dyscypliny.
O to zadbacie sami.
Ja nauczę was,
jak nie umrzeć.
Moje zajęcia
będą krótkie, ale brutalne.
Będą ciężkie, ale nie częste.
Powodzenia.
Umrzeć? Czemu mielibyśmy umrzeć?
W moim ciele mieszka wątły umysł.
Ja już się zmęczyłem.
W międzyczasie
zapoznacie się z bronią.
Ten tutaj
to pistolet colt, którego używa piechota morska USA.
To muszkiet z zamkiem lontowym, do którego potrzeba prochu.
Tu mamy
rosyjski karabin snajperski.
Z nich wszystkich...
Ja...
wybieram ten.
Potrenujesz z tym.
Co? Kto został instruktorem musztry?
Ja tu jestem ministrem,
a oni zatrudniają cudzoziemca bez pytania?
No więc...
Wygląda, że lordowi Lee Jeong-munowi bardzo na tym zależało.
Podobno decyzję podjęto, zanim został pan ministrem.
Myślisz, że o to mi chodziło?
Pytam się, co ty robiłeś,
kiedy Lee Jeong-mun wpadł na ten pomysł!
Mówiłem, że chcę zmniejszyć Radę Marszałków,
a ty pozwoliłeś, żeby Amerykanin został instruktorem musztry.
Królewska Akademia Wojskowa podlega bezpośrednio cesarzowi.
Dowiedziałem się dopiero wczoraj.
Żartujesz sobie?
Wszyscy o tym wiedzieli, nawet dwórki
i tłumacze w pałacu.
- A ty dowiedziałeś się wczoraj? - No...
To się wydarzyło.
To nowowybrani tłumacze.
Pan minister jest zajęty wewnętrznymi
i zewnętrznymi sprawami kraju,
więc wasza rola tutaj jest bardzo ważna.
Macie się poświęcić interesom państwa,
aby odciążyć pana ministra.
- Tak jest. - Tak jest.
Cóż...
Nie rozumiem, dlaczego wymieniono ich pracowitych poprzedników.
Zastana woda zamienia się w szlam.
Ci, którzy nie znają swojego miejsca,
umierają młodo
i gniją w ziemi.
Potrafi pan tylko rzucać pogróżki.
- Co? - Jakie to żałosne.
- Co pan powiedział? - Słyszał mnie pan.
A życie i śmierć leżą w gestii niebios.
Idziemy.
- Tak jest. - Tak jest.
Co za...
Zrobi wszystko, żeby mnie zdenerwować.
Niech będzie.
Zobaczymy, czy życie i śmierć leżą w gestii niebios.
Co tu jeszcze robisz?
Idź do akademii!
Gotowy.
Cel. Pal!
- Pif-paf! - Pif-paf!
Powrót.
W prawo zwrot. Następni.
Gotów do strzału.
Cel.
Gdybyśmy wiedzieli, że pan przyjdzie,
wtedy...
Z drogi. Przeszkadzasz mi.
Czy on oszalał?
Takie to trudne?
Co w tym trudnego?
Połóżcie kolbę na ramieniu.
Osobą, która zabiła Sang-wana i jego żonę,
był Lee Wan-ik.
Pamiętajcie o tym. Koniec musztry na dzisiaj.
Rozejść się.
Pamiętać o czym?
Skąd mam wiedzieć.
I tak kiepski z niego strzelec.
To było głośne przywitanie.
Byłem ciekaw budżetu na obronę,
ale widzę, że marnujesz kule.
Mógłbym wydać te pieniądze na miskę makaronu.
Zaopatrzenie przysłali Amerykanie, bez obaw.
To zachowanie przed chwilą można by uznać za próbę morderstwa.
Na strzelnicach wciąż dochodzi do wypadków.
Niech pan uważa.
Widzę w tobie amerykańską werwę.
Nie masz koreańskiego charakteru.
Zapytam wprost.
Skąd znasz Lee Jeong-muna?
Co on knuje, dając ci to stanowisko?
To dlatego tak ostro zaatakowałeś Lee Se-huna?
Jesteś szpiegiem Lee Jeong-muna?
Co by na to powiedział Allen?
Pewnie tak planuje mnie pan wrobić.
Proszę spróbować. Chciałbym to zobaczyć.
Pif-paf.
Pif-paf!
Kto nam przeszkadza?
Kadecie, zwróć broń i wracaj do domu.
Wystawiasz moją cierpliwość na próbę.
Zabicie Koreańczyka z amerykańskim imieniem
nie będzie trudne.
Zabicie Koreańczyka z japońskim imieniem
też nie.
Zwłaszcza w obecnych czasach.
Powinien pan uważać.
Ostatnio zauważyłem,
że ministrowie spraw zagranicznych giną dość często.
Co za bałagan, nie ma pan pojęcia.
Wie pan, jaki jest ekstrawagancki?
Choć dla samego cesarza kawa jest za droga,
on pije ją dzień i noc.
Mówi, że to amerykański zwyczaj.
Rety. I wie pan co?
Nie mówi dobrze po angielsku.
To ma być akcent z Wirginii Zachodniej.
Uwierzy pan?
W życiu nie słyszałem takiej wymowy!
On zawsze gdzieś znika,
a ja odwalam całą robotę.
Ma w Joseon jakichś bliskich?
Jest tak chłodną osobą,
że nie ma żadnych przyjaciół.
To żadna niespodzianka. Jest też grubiański.
Ma jakąś kobietę?
Kobietę?
Zastanów się. Nie jesz tutaj za darmo, wiesz?
Jest jakaś?
Więc to pana interesuje.
Trzeba było tak od początku.
Skupiałem się na jego etyce pracy, osobowości i planach na przyszłość.
Na tego rodzaju rzeczach.
- Co? - Więc tak sobie pomyślałem.
Czego potrzeba do bycia szpiegiem: woli czy zapału?
Jak o tym pomyśleć,
to ci, którzy zdradzili swój kraj...
Muszą już w tym mieć doświadczenie.
Czy ja też dojdę do tego poziomu?
Ty...
Jak śmiesz tak mówić?
Co za strata czasu.
Teraz ci odpuszczę,
ale następnym razem postaraj się bardziej.
Może zaczniesz go śledzić, gdy wychodzi?
Oczywiście. Do widzenia.
Poszedł sobie.
Musiałem być wiarygodny.
Nie mówiłem tego poważnie.
Wiem o tym.
Dobrze ci poszło.
Nawet ja uznałem siebie za kanalię.
O nie.
Obiecałem majorowi Moore'owi pomoc w zakupach.
Powinienem iść.
Dziękuję za dzisiaj. Dolicz to do rachunku.
Zjedzmy razem.
Potrzebujemy tylko sztućców.
Skąd ta nagła gościnność?
Poznałem twoją smutną historię.
Jesteśmy podobni.
Też jesteś nisko urodzony.
Nic nie powiedziałem, gdy odkryłem, że jesteś rzeźnikiem.
Ze wszystkich nisko urodzonych, jakich znam, jesteś najgrzeczniejszy.
Nie smuć się.
To nie twoja wina, że jestem lepszym człowiekiem.
Gdy wróciłem do Joseon, wszystkich zabiłem.
Tych, którzy pluli na moich rodziców.
Też o tym myślałem.
W mojej głowie mordowałem ich już setki razy.
Wybaczyłeś im
czy po prostu nie miałeś odwagi?
W przeciwieństwie...
do naszych rodziców...
możemy zastrzelić albo przeszyć mieczem każdego.
Dokonałem wyboru.
W przeciwieństwie do naszych rodziców
posiadamy luksus dokonywania wyborów.
Masz rację.
Miecz albo pistolet.
Powinienem już iść.
Dzięki tobie mam teraz coś ważnego do załatwienia.
Mój gość wychodzi. Proszę go odprowadzić.
Proszę cię, matko.
Proszę,
ocal mnie...
raz jeszcze.
Moja pani, przyszedł gość.
Daj nam chwilę.
Oczywiście.
Błagałam, żeby nic pan nie mówił mojemu synowi.
Jak pan mógł...
Musi pan się teraz czuć lepiej, gdy się pan zemścił.
Pani syn już wiedział.
Myślałem, że mnie o to zapyta,
ale sam znalazł wszystkie odpowiedzi.
Dlatego tu dzisiaj jestem.
Nie powiedział mu pan?
Jak sama pani stwierdziła,
ceną tej ozdoby było życie mojej matki,
więc ją zatrzymam.
Ale to nie znaczy, że wam przebaczam.
Waszym grzechem była obojętność.
Przeżyjecie resztę życia bez przebaczenia.
Ale wasz syn nie będzie musiał za to płacić.
Dziecko nie powinno płacić za grzechy rodziców.
Pani syn...
próbuje odkupić wasze winy.
Dlatego ani mnie, ani jego...
nie zatrzyma zemsta.
Będziemy kroczyć naprzód.
Wybrałem się kiedyś w długą podróż i tak samo wróciłem.
Żadna ścieżka nie jest łatwa.
Z pani synem będzie tak samo.
Proszę go wspierać.
Witam, paniczu.
Minęło trochę czasu.
Byłem dość zajęty.
Właśnie dostaliśmy nowy materiał.
Przyszedł pan w idealnym momencie.
Tak? W takim razie...
uszyj mi z tego garnitur.
Wykorzystaj moje wymiary z tych, które wysyłałeś do Tokio.
Chciałbym trochę schudnąć.
Słucham? Teraz świetnie pan wygląda.
„Ja, Kim An-pyeong z południowego dystryktu
Hanseong...
chciałbym prosić...
lorda Go Sa-honga...
z Hanseong”.
O rety.
„Jeśli uważa pan,
że jestem godzien...”
Naucz mnie.
Przyjaciele w to grają.
„...powinniśmy wrócić do naszych rozmów”.
Dziękuję.
„Jeśli chce pan wydać Ae-sin...
za mojego syna Hui-seonga...
za pozwoleniem...”
Z tego, co wiem, w Joseon tylko dwie osoby znają się na fechtunku.
Jedną jest szwagier brytyjskiego ministra.
A drugą
sekretarz francuskiego ministra, Leo.
Stop.
Dlaczego?
Co się z tobą dzieje?
Pchnięcia ci nie wychodzą.
Stoisz na sztywnych kolanach.
Hino.
Musiałem przyjechać do Joseon, żeby cię spotkać.
Mój mały ptaszku zamknięty w tym małym kraju.
Czy chciałabyś wyjechać do Francji ze...
Puść mojego kolano.
Od ciebie już się niczego nie nauczę, Leo.
Zmykaj.
Jeśli mój instruktor fechtunku i pani Kang spotkają się po raz trzeci,
poinformuj mnie o tym.
Za trzecim razem to nie może być przypadek.
O nie, twoja przystojna twarz!
Daj sobie spokój z udzielaniem lekcji.
Nie lubię tej zołzy.
Planuję to rzucić, żeby móc poświęcać
więcej czasu tobie.
Naprawdę?
Czyli razem przeprowadzimy się do Francji?
Mówiłem ci, że potrzebuję listy.
Listy wszystkich tajnych agentów.
Mówiłeś, że wyjedziemy, gdy odkryjesz,
co się stało amerykańskiemu misjonarzowi.
Kochanie, czy nie chcesz wieść ze mną cudownego życia we Francji?
Z tą listą
będziemy do końca życia żyć w luksusach.
I nawet teraz nie możesz mi powiedzieć, kto za tym stoi?
Powiedziałam ci wszystko, co...
To naprawdę ważna misja, tym razem muszę bardzo uważać.
Człowiek, który chce tej listy, wkrótce wróci do Joseon z Japonii.
Wtedy powiem ci, kim on jest.
Ktoś z tego domu przekazuje informacje o rodzinie komuś z zewnątrz.
Bzdura.
Gdzie byłeś, głupcze?
Miałeś tylko coś załatwić.
Spotkałem znajomego z dawnych lat.
Dowiesz się, kto to jest?
Zanim rozpowie więcej?
Jeśli się dowiem,
ta osoba nie może tu zostać.
Ale jeśli ją wyrzucą,
rozpowie jeszcze więcej rzeczy.
Ktokolwiek to jest, od razu się go pozbądź.
Ktoś zadba o to, żeby nic nie powiedział.
Powinieneś pleść tę linę ze mną.
O czym tak rozmyślasz?
Znam takiego jednego zdradliwego drania.
Zastanawiam się, co zrobić,
żeby zniszczyć mu życie.
Wiecie, jak trzymać karabin.
Teraz nauczycie się oddychać.
To proste.
Wycelujcie w swój cel.
Wstrzymajcie oddech.
A potem pociągnijcie za spust.
Jak słyszeliście, to proste.
Tylko głupek by tego nie zrobił.
Nie krzyczcie na wystrzał.
Celujcie.
Wstrzymajcie oddech.
- I ognia. - Pif-paf!
Powtarzajcie za mną.
Jestem głupkiem.
Na pewno dobrze nas pan uczy?
Wątpisz w to?
Tamtego dnia
widziałem, że sam pan kiepsko strzela.
Nie zgodzę się.
Połóż go.
Teraz mogę was uczyć?
Teraz poćwiczycie pojedynczo.
Lee Jun-yeong, za mną.
Dlaczego mnie pan wezwał?
Ciekawi mnie coś.
Skąd znasz konsula z amerykańskiej placówki?
Czemu pan pyta?
Przeglądałem twoją aplikację
i zobaczyłem, że za ciebie poręczył.
- Jesteście blisko? - A to jakiś problem?
Pytałem, czy jesteście blisko. Nie mówię, że to problem.
A czy pan jest z nim blisko?
Mam powiedzieć, że tak?
Dobrze go znam.
Jak dobrze?
Czemu zadajesz pytania, zamiast odpowiadać na moje?
Nie potrafisz odpowiedzieć?
Czy zamierza pan
zapytać go o mnie, gdy pan go spotka?
Nie.
I tak już pewnie wie,
że sfałszowałeś wszystkie dokumenty.
APLIKANT LEE JUN-YEONG
On nie zrobił niczego złego.
Nie wydaje się.
Wiem, że podpisał to,
doskonale wiedząc, że to podróbka.
Każdy, kto tak robi, jest współwinny.
Skąd pan o tym wie?
Ponieważ konsul, który to podpisał,
to ja.
Słucham?
Czy to nie wygląda jak podpis na dokumencie?
PORĘCZYCIEL
To co się ze mną teraz stanie?
Zostanę wydalony?
Cóż...
Masz dwie opcje.
Jeśli mam milczeć, musisz mnie zabić albo mi zaufać.
Efekt będzie taki sam.
Oczywiście nie możesz mnie zabić,
a ja chciałbym...
naprawdę poręczyć za młodego, głupiego studenta.
Dlaczego pan to robi?
Bo mogę.
Czy to on jest złowrogim kosem, który lata mi nad głową?
Czy może jest na odwrót?
Panicz Hui-seong wysłał palankin po panią Ae-sin.
O rety.
W tej sytuacji nie wiem, dlaczego wysłał palankin w kwiaty.
Panie.
Poinformujcie Ae-sin...
i niech z nim porozmawia.
Oczywiście, panie. Tak zrobię.
Zaczekaj chwilę, dobrze?
Lord Go ma rację.
Kobieta, która woli innego mężczyznę,
nie zasługuje na miłość.
Co za katastrofa.
Mogłaby jeździć w tym pięknym palankinie.
Jeśli wbije pan tę bilę najpierw, przegra pan.
Wiem.
Ale wtedy będę też mógł zacząć nową grę.
Pani Ae-sin tu jest. Gdzie mam ją zaprowadzić?
Tutaj.
Miałaś wygodną podróż?
Tak, dzięki tobie.
- Jak się miewasz? - Staram się o siebie dbać.
Gdy uczyłem cię grać w bilarda, czułem, że masz do tego smykałkę.
Może zagramy dzisiaj?
Przegrany spełni życzenie drugiego.
Ja zacznę.
Tę grę muszę wygrać.
Połówki są moje.
Wygrałem.
Wygrałem uczciwie,
więc musisz spełnić moje życzenie.
Czego chcesz?
Chcę...
zakończyć to teraz.
Już nie jesteśmy...
ze sobą zaręczeni.
Oto moje życzenie.
Gdy wyjdziesz przez te drzwi,
ludzie zaczną cię obgadywać i plotkować.
Proszę...
bądź silna.
Ty też.
Dziękuję za wszystko.
Nawet za dzisiaj.
Mówię szczerze.
Wierzę ci,
bo niegdyś...
oddałem ci serce.
Przykro mi, że do tego doszło.
Nie wiem, co powiedzieć.
Proszę nie przepraszać.
Po prostu bycie razem nie jest im pisane.
Dla mężczyzn to nie problem,
ale martwię się o Ae-sin.
Będzie musiała nosić to piętno do końca życia.
Wierzę, że sobie poradzi.
Dziękuję za troskę.
Proszę dbać o zdrowie.
Zawsze gdy panią widzę, jest pani przeziębiona.
A, to...
To blizna, której się nie pozbędę.
Ta blizna...
to powód, przez który nie wypada nam wprowadzić pani bratanicy do rodziny.
Proszę nie pytać o więcej.
Będę...
płacić za moje grzechy do końca życia.
Choć nie zostaniemy rodziną, każde spotkanie z panią było mi miłe.
Proszę do nas wpadać.
Życzę lordowi Go zdrowia.
Ja pani też. Proszę o siebie dbać, pani Yun.
Jaj narzeczony odwołał zaręczyny?
Co się stało?
Podobno pani Ae-sin ma ogromną bliznę.
Nie wspomniała o tym jego rodzinie,
dopóki nie dostała listu.
Nic dziwnego, że jej narzeczony żył za granicą przez dziesięć lat.
Nie porzucił jej dlatego, że spoufalała się z cudzoziemcami?
Rety, jakikolwiek był powód,
ci, którzy wychowują się bez rodziców,
zawsze mają dużo wad, niezależnie od pochodzenia.
Rzucił dziewczynę z takiej wpływowej rodziny.
Zostanie sama do końca życia.
W końcu do tego doszło.
Odebrano mi ją jeszcze bardziej.
Gdziekolwiek nie pójdę, ludzie gadają.
W sensie, o pani Ae-sin.
Pani Ae-sin była zaręczona
z synem lorda Kim An-pyeonga,
ale podobno zerwali zaręczyny.
Zastanawiałem się dlaczego
i jestem pewien, że on ma inną kobietę.
To by tłumaczyło,
dlaczego tak długo siedział w Japonii.
Nie sądzę.
O czym pan mówi?
O tym, że on ma inną kobietę.
W jego sercu jest tylko jedna kobieta.
To się nie zmieni.
Ale skąd pan to wie?
To pewnie straż pałacowa. Czego od nas chcą?
Panie konsulu, prosimy z nami.
Rety, co za ulga.
Przestraszyłem się.
„Co za ulga”?
Wiem, że to było dawno,
ale pan kiedyś zrobił tak samo.
Smaczne?
Gdzieś ty się podziewał?
W chacie cię nie było.
Najpierw poszedłem do Jisan.
Przekroczyłem tamtejszą dolinę i ruszyłem do Tongyeong.
Czego strzelec szuka na wybrzeżu?
Znudziło mi się mięso dzików. Zachciało mi się ryby.
Smaczna była ta ryba?
O co chodzi?
Czemu zadajesz tyle pytań?
Przepowiem ci przyszłość.
Wkrótce coś ci spadnie na głowę.
O czym ty gadasz?
Co... Pokażcie się!
Kim jesteście? Kto was nasłał?
Co się dzieje?
Jak śmiecie...
Panie, ja...
zostanę buntownikiem.
Otworzyłem dla ciebie ścieżkę,
więc spróbuj się z tego wyplątać, jeśli takie jest twoje życzenie.
Dlaczego oni mnie tu przyciągnęli?
Gdzie Eun-san?
Nie musisz się o niego martwić.
To on to dla mnie zaaranżował.
O czym chce pan ze mną porozmawiać?
Po co mnie pan denerwuje?
W tym momencie w pałacu roi się od ludzi Lee Wan-ika.
Szukam kogoś, kto ochroni przed nimi cesarza.
Dlatego chcę, abyś ty, strzelcu Jangu,
został szefem straży pałacowej.
Proszę przestać bajdurzyć.
Inaczej...
ucierpią tamci ludzie.
O co tu chodzi?
Ostatniej jesieni,
gdy Amerykanie przybyli do Joseon,
w pociągu skradziono strzelbę.
Odnalazłem winnego
i chcę przesłuchać wszystkie strony.
Kto inny ją ukradł,
a kto inny rozebrał na części.
Jeszcze kto inny przymknął na to oko.
W kwestii tego incydentu ma pan rację,
ale już zamknęliśmy tę sprawę bez żadnych...
Minister Allen się z panem zgodzi?
Rety, dlaczego wszyscy w Joseon
grożą mi w ten sposób?
Sądzę, że tylko strzelec Jang może to rozstrzygnąć.
Nie mogę pozwolić, by mianowany przeze mnie
szef straży pałacowej został skazany za kradzież.
Co to za spojrzenie?
To niegrzeczne.
Dostałeś propozycję pracy na dworze.
Godna szata...
będzie ci pasować.
Zgódź się.
Toś ty taki tchórz?
W tej sytuacji nie mogę być bezczelny.
Widzisz...
Prosiłeś mnie, żebym ją wspierał.
Teraz dotrzymuję tej obietnicy.
Gdyby ambasada się dowiedziała,
dostałbym naganę.
Zgódź się.
Jakby o tym pomyśleć,
w pałacu jest dwóch moich wrogów.
Dlaczego miałbym odmówić?
Zrobię to.
Dwóch?
Jeden to zapewne Lee Wan-ik, a drugi?
Zaraz. Czy z panem będzie już trzech?
Czyli tak wygląda król.
Nie znam twojej historii,
ale myślę, że jeden zdrajca na dzień wystarczy.
Czym zajmuje się szef straży pałacowej?
Będzie odpowiedzialny za eskortowanie i ochronę króla.
To bardzo ważne stanowisko.
Kazałeś mi to zrobić.
Nie rób tego, gdy będę blisko.
Jeszcze nie chcę umierać.
Napijmy się, aby to uczcić.
Słyszałam od tych w Szanghaju.
Seung-jae dotarł cały i zdrowy.
To świetne wieści.
Od wielu dni nie widziałam strzelca Janga.
Odzywał się w ogóle?
Przez jakiś czas nie będzie nas odwiedzał.
Nie zdziw się, gdy wróci jako zupełnie inna osoba.
A co z Sang-mokiem? Nie odzywał się?
Nie.
Jego but wciąż tu jest.
Mam nadzieję, że nic mu nie jest.
Czy Armia Sprawiedliwych dobrze płaci?
Jeśli tak, chcę dołączyć.
Co los szykuje dla mnie dzisiaj?
Od razu widzę, że to nie będzie mój szczęśliwy dzień.
Co to znaczy?
ŚMIERĆ
Wróżby nie zawsze się sprawdzają.
Muszę iść.
Dzisiaj piętnasty.
Pani, całe miasto aż huczy od plotek.
Nazywają panią splamioną kobietą.
Każdy ma coś do powiedzenia.
Doprawdy?
Oto zapłata za ten miesiąc.
Czy pani...
przyszła tu tylko po to, żeby dotrzymać umowy?
Czułam się rozdarta,
ale umowa to umowa.
Przyszłam ci też coś powiedzieć.
Przyszedłem, by coś panu doręczyć.
Dziękuję za wszystko.
Wiesz, dlaczego to mówię.
Do zobaczenia za miesiąc.
Karty Hotaru się myliły.
Ona wciąż daje mi nadzieję.
Dwórki i eunuchowie
szmuglują i sprzedają cenne przedmioty dostarczone królowi.
Można je kupić tylko od niej.
Spójrzcie.
O niebiosa.
Wszystkie te cuda w jednym miejscu?
Jaki piękny widok.
To bransoleta
z dalekiego kraju zwanego Grecją.
Gdy się ją nosi, magia sprawia,
że wszystkie nasze życzenia się spełniają.
Ładna historyjka.
Na pewno jej nie zmyśliłaś?
Mają panie jakieś życzenie?
Marzy pani o przystojnym mężczyźnie?
Rety...
Marzę tylko o tym, żeby wygrywać każdą partię kart.
To na pewno.
Przez te jej historyjki za dużo wydaję.
Wezmę bransoletkę.
Ciekawe, czy odnajdę to,
czego pragnę.
Jeśli ta handlarka nie kłamała,
pochodzisz z dalekiego kraju.
Oddaj mi trochę swojej magii.
- Pani. - Pani.
Skończyliśmy zadanie.
A co z drugim zleceniem?
Wkrótce będzie gotowe.
Robi się coraz lepszy.
Dobrze.
Chyba nie będą mi już potrzebne.
Odnalazła ją pani?
Nie.
Wydaje mi się, że jest gdzieś, gdzie jej nie odnajdę.
Wasza zapłata.
Dodałam coś ekstra za spalenie rysunków.
Weź je. Musimy się umyć.
Niby po co?
Coś mi mówi, że powinniśmy je spalić z szacunkiem.
Czemu? Pytałeś, kto to jest?
To nie ta służąca, która uciekła z pieniędzmi.
To ktoś starszy.
Jeśli rozstały się, gdy była młoda, to będzie jej matka.
Pospieszę się.
- Od razu mi lepiej. - No tak.
Ale ta trawa wyrosła.
O rety!
Co pan tu robi?
Przyszedłem zobaczyć,
jak pani sobie radzi na treningu ze strzelania.
A pani?
Przyszłam się spotkać z moim mistrzem.
Myślałam, że pomaga mojemu dziadkowi.
Najwyraźniej go tu nie ma, więc to tylko strata czasu.
Szkoda.
Bardzo się staram, żeby spudłować dwa razy na pięć.
Chyba spudłowała pani dwa razy.
Nie.
Czy to przeze mnie?
Nie.
„Strata czasu”? Nie musiała pani tego mówić.
Powiedziałam tak przez panią Haman.
Zdziwiłam się.
Ciekawe, skąd pan wiedział, że tu będę.
Nie wiedziałem.
Wczoraj przystań,
wcześniej apteka,
a dziś przyszedłem tutaj.
Po prostu wybieram miejsca, w których mogę kogoś spotkać.
W pałacu rozmawiał pan z inną kobietą.
Chodziło o to, żeby kto inny to usłyszał.
Co było ładniejsze:
kwiaty śliwy czy tamta kobieta?
Kwiaty...
były ładniejsze.
Proszę mi to dać.
Trafię tym w cel, więc nie potrzebuję więcej lekcji.
Brawo.
W Królewskiej Akademii Wojskowej
szkolę przyszłych towarzyszy broni pewnej kobiety.
Pochodzą z dobrych rodzin,
ale w ogóle nie słuchają.
Słucha mnie pani?
Dziękuję, że przebyliście tak długą drogę.
Jak wspomniałem w moim liście, planuję wręczyć królowi
surową i poważną odezwę.
Czy podpiszecie się pod nią?
Jeśli wolicie wyrazić wsparcie anonimowo,
zrozumiem to.
Będą pana prześladować.
Niech młodsi przejmą przywództwo.
Wystarczy, że pan nas poprze.
On ma rację.
Nasz kraj
nie ma króla.
Mamy tylko słabą kukłę, którą steruje Japonia.
A skoro jest taki słaby,
ryzykujemy aresztowanie, wyrażając swoje zdanie.
Dlatego muszę to zrobić.
Jak myślicie, ile czasu mi zostało?
- Panie. - Panie.
Ludzie pozwalają na tę sytuację,
ponieważ nie wiedzą, co się dzieje.
Moje aresztowanie...
będzie wiele znaczyć.
KIM NAM-JUN
SEO DO
Jeśli przejmą nasze zapasy,
to oczywiste, że inwazja będzie następnym krokiem.
Dlaczego król Joseon
bierze stronę Japończyków?
Joseon ma pięćsetletnią historię.
To, co dzieje się teraz,
stanie się częścią waszego dziedzictwa.
Wasza Wysokość, czy musisz kroczyć ścieżką,
która prowadzi do upadku twojej dynastii?
- Przyjmij naszą prośbę. - Przyjmij naszą prośbę.
Starzec o imieniu Go Sa-hong robi zamieszanie przed pałacem.
Co ty wyprawiasz?
Natychmiast idź do pałacu,
przyciśnij króla i aresztuj wichrzyciela.
Pan nie wie, co mówi.
Król już działa pod dużą presją.
Jeśli aresztujemy Go Sa-honga teraz,
chłopi w Joseon rozpoczną zamieszki.
Wszystko ma swój czas, więc proszę czekać.
A jeśli zaczekamy
i król nie wprowadzi naszej waluty?
Zrobiłem cię ministrem,
a ty mnie ignorujesz?
Ministrze Hayashi,
sam zdobyłem swoje stanowisko.
To ja wprowadziłem
weksle banku Dai-Ichi do obiegu.
Co za bzdura.
- Co powiedziałeś? - Jeśli pan nie rozumie, to trudno.
Tak się będziesz zachowywał?
Masz się za Japończyka
tylko dlatego, że mówią na ciebie Rinoie?
Takie kłopotliwe sprawy
mają rozwiązywać ludzie z Joseon, tacy jak ty!
Dlatego kazałem panu czekać!
Czemu ignoruje pan sugestię mieszkańca Joseon?
Jeśli coś pójdzie źle,
pierwszą rzeczą, jaką zrobią,
będzie ucięcie ci głowy siekierą.
Gdyby aresztowanie ich miało coś dać, już bym to zrobił.
Wydaje mu się, że tak łatwo jest przejąć Joseon?
Czemu życie jest takie trudne?
Panienko.
Co z moim dziadkiem?
Nie chce pani wiedzieć.
Jest przed pałacem z młodymi arystokratami.
Rozpuścili włosy
i ubrali się na biało.
Żądają widzenia z królem.
Wniósł odezwę?
Dlatego robią z tego taką aferę.
Czemu ubliża królowi tuż pod jego pałacem?
Mógł to zrobić w domu.
Teraz wszyscy go usłyszą.
Panienko!
Starszyzna rodziny tu jest.
- Czemu się nie odzywasz? - Słucham?
Myślałem, że tylko przechodziłeś.
Szedłem tutaj.
Chcę cukierki.
Dobrze.
Niech ktoś pomoże!
Postrzelili Gu Dong-maego!
Co się stało?
Zostań ze mną.
Widzisz mnie?
Co za ulga.
Myślałem, że to ta kobieta.
O czym ty mówisz?
Spójrz na mnie.
Zostań ze mną.
Zawołajcie rikszę
i wezwijcie jego ludzi.
Szybko!
Dziękuję ci za wszystko.
Pewnie wiesz dlaczego.
Gu Dong-mae.
To było serdecznie powitanie.
Teraz to widzę.
Gu Dong-mae.
Gu Dong-mae!
Szybko!
Gu Dong-mae!
Zwiążcie ją!
Co wy wyprawiacie?
Tu kobiety się uczą!
- Nie możecie... - Zamknij się!
Ta amerykańska wiedźma sprzedawała informacje o Japonii.
To szpieg!
Nie mówię w waszym języku!
Kim jesteś?
Czemu ją zabieracie?
Chcesz zginąć, koreańska dziwko?
Nam-jong, wszystko w porządku.
Nie martw się. Skontaktuj się z amerykańską placówką.
Tak zrobię. Dam radę.
- Ruszajcie! - Tak jest!
- Nasza pani! - Nasza pani!
Nasza pani!
Jesteś najstarszą synową. Czemu w ogóle nie myślisz?
Trzeba było chwycić się jego szat
i powstrzymać go.
Wszystko przez to, że nie masz syna.
Proszę, wejdźcie do środka.
Pan Lee wkrótce przyjdzie.
Zignorował interesy rodziny,
ale na kraju to mu zależy.
Próbuje zniszczyć naszą reputację?
Skoro chciał to zrobić,
mógł najpierw adoptować syna.
Uwaga!
Co się dzieje?
Co jest?
Jak śmiecie?
Tu się nie wjeżdża na koniu.
Zejdź natychmiast!
Ty...
Nauczycielka ze szkoły,
która uczy waszą panienkę, została aresztowana za szpiegostwo.
Musimy przesłuchać uczennice.
Ktoś stąd chodzi do szkoły, w której aresztowano
nauczycielkę za szpiegostwo.
Przepytują uczennice.
Do szkoły?
Jakiej szkoły?
Kto tu chodzi do szkoły?
Proszę pana, ja to załatwię.
Załatwię to.
Ae-sin? Ty chodziłaś go szkoły?
Co za hańba!
Arystokratka chodziła do szkoły?
Wszystko dlatego, że nie ma tu syna!
Wuju.
Teraz nie pora na takie uwagi.
Tłumacz dla mnie.
Czy tak Japończycy proszą o współpracę?
Jak śmiecie zachowywać się tak haniebnie w obcym kraju?
Jeśli zrobiłam coś złego, zgodzę się na przesłuchanie,
ale na koreańskim komisariacie i nie poprowadzi go japoński żołnierz.
Każ mu natychmiast opuścić ten dom.
Tak ci do śmiechu?
Zaczynajcie.
Tak jest!
Jak oni śmią?
Rozerwę was na strzępy. Za kogo oni się mają?
Nie walczcie.
To uzbrojeni żołnierze.
Mają ze sobą tłumacza,
więc uważajcie, co mówicie.
Pułkowniku!
Na zewnątrz są amerykańscy żołnierze.
Amerykanie?
To ty?
Eugene. Kopę lat.
Eugene, Japonia i Joseon są blisko siebie.
Kiedy wrócę, powinieneś odwiedzić mnie w Tokio.
Awansowałeś.
A twój angielski wciąż jest beznadziejny.
W moim kraju zawsze byłem wysoko postawiony.
Nie to, co ty.
Mówisz po koreańsku.
Wiesz, czemu mój angielski wciąż jest taki słaby?
Bo uczyłem się koreańskiego, a nie angielskiego.
Nie mogłem się doczekać, aż będę pracować...
w Joseon, kolonii mojego kraju.
Dawno się nie widzieliśmy.
Eugenie.
Mówię im, żeby się nie bali,
choć wróg wydaje się niezwyciężony.
Ludzie ryzykują życiem w obronie kraju.
Plebs.
Nazywają się Armią Sprawiedliwych.
Gdyby ten głupiec miał dziecko,
byłoby w jej wieku.
Nie żałuję swoich wyborów.
Od teraz spróbuję być ci przydatny, pani.
Nie obchodzi mnie, czy cały świat będzie przeciwko mnie.
Napisy: Magdalena Adamus